Ókey, ókey, kannski náði að sannfæra mig pínu. Allavegana langaði mig alls ekkert heim á sunnudeginum.

Ferðin hófst á fimmtudeginum um kl hálf 7 aðeins 2 og hálfum tíma á eftir áætlun. Mamma og pabbi voru að koma að norðan og ætluðu að hitta okkur á leiðinni svo ég gæti kysst þau hæ og bæ. Það varð svo úr að þau hittu okkur á bílastæðinu heima hjá Jóhönnu. Svo þeyttumst við stöllur norður yfir heiðar stoppuðum einungis þrisvar sinnum á leiðinni, í Staðarskála, á Blönduósi og á Akureyri. Jóhanna hefði svo sem getað skutlast þessa leið án þess að stoppa nokkuð, ég þurfti bara svo afskaplega mikið að pissa. Þegar komið var framhjá Mývatni keyrðum við leið sem ég hef sjaldan keyrt og ég held ég sé ekki að fara með fleypur þegar ég segi að ég hafi aldrei keyrt hana í þessa átt. Ferðalög á leiðum sem maður hefur ekki farið áður eru yfirleitt lengi að líða. Ég tók því upp kortabókina og jós úr brunni visku minnar nöfn á fjöllum og fyrnindum allt þar til ég tók eftir því að ég var stödd á rangri blaðsíðu í blessaðri bókinni. Sindri hringdi örfáu sinnum á þessari stuttu leið til þess að athuga hvernig gengi og hvað við ættum langt eftir. Þegar við komum að afleggjaranum héldum við að nú værum við alveg að verða komnar. Það reyndist því ekki rétt því þessi örskotspotti varð að æðispotta sem jafnaðist á við ferðalag frá Reykjavík til Selfoss. Klukkan að verða 2 skriðum við inní hlaðið á síðustu bensíndropunum. Þá var heldur betur heppilegt að það er bensínstöð heima hjá Sindra í sveitinni. Já N1 er allstaðar, líka úti í rassgati.  Það var gott að komast í rúmmið í svítunni sem við fengum til afnota þó að sumir hafi átt erfitt með svefn, aðallega vegna skorts á umferðarhljóðum.

Föstudagurinn rann upp bjartur og fagur. Eftir að stírurnar höfðu verið nuddaðar úr augunum og þaggað niður í garnagaulinu var kortabókinni vippað úr rassvasanum og við tók ferðalag sem skal ekki rakið hér í örfáum orðum en þess skal þó getið að það endaði á Egilsstöðum. Þar hittum við tvo æðisæta drengi og versluðum helstu nauðsynjar eins og bjór og kartöflur og ég fékk m.a. að sjá Kaupfélag Héraðsbúa. Eftir örblund í sófanum var hafist handa við grillið og bjórinn. Þegar safnast hafði saman nokkur mannskapur í partý var haldið á Valaskjálf þar sem var fámennasta ball sem ég hef farið á, reyndar var þetta ekki einu sinni ball. Á einhvern undarlegan hátt lenti ég svo bara í grasinu á leiðinni heim. Reyndar var þetta ekkert svo undarlegt, það var hann Bjössi sem ætlaði eitthvað að þykjast geta haldið á mér en henti mér bara í staðinn í grasið. Sindri tók súpermanæfingu yfir runna sem var c.a. jafnhár í loftinu og ég og það er eitt það fyndnasta sem ég hef á ævi minni séð.  Heil hersing hélt svo aftur heim í partý en ég var svo lúin eitthvað að ég fór bara að sofa.

Mér brá þó heldur í brún þegar ég vaknaði morguninn eftir því ástkær bekkjarbróðir hafði gert sig heimakominn þar án minnar vitundar, það þýðir jú ekki að fá leyfi fyrir svona löguðu þegar ég er sofnadi! Þynnkumaturinn var tekinn á Hamborgarabúllunni og svo fengu sumir sér ís en ég hafði, í fyrsta skipti á ævinni, ekki lyst á ís :( Eftir ferð í Ríkið að sækja meiri bjór var svo hafist handa við að plana daginn. Nökkvi tók okkur svo sveitarúntinn á meðan Sindri lagði sig því það hefur víst sjaldan talist auðvelt að hafa mig sem gest. Nökkvi sýndi okkur sveitina sína og sýndi okkur svo líka sveitina hans Árna. Þar var okkur boðið í kaffi og fengum að drekka alvöru sveitamjólk, beint úr beljunni... eða svona næstum. Eftir sveitarúntinn fór Sindri með okkur inní Hallormsstaðarskóg þar sem foreldrar hans Bjössa búa. Þau voru búin að grilla handa okkur sérdeilisljúffengt lambalæri og ís í eftirrétt. Mikið var nú gott að fá ísinn :)  svo var haldið heim til Egilsstaða, farið í sturtu, sjænað sig til og farið í partýgallann. Okkur var boðið í afmælispartý í Partýbragga rétt fyrir utan Egilsstaði. Ef til vill var örlítið of mikið teygað af áfengum drykkjum sem urðu til þess að ég var komin heim rúmlega 4 eftir að hafa aftur legið í grasinu. Já það er greinilega mjög girnilegt að liggja í grasinu á Héraði þegar maður hefur fengið sér örlítið í stóru tána. Að koma heim kl 4 eftir partýhald að sumri til telst þó allt of snemmt að mínu mati.

Ég náði að sofa lengi morguninn eftir og fór ekki frammúr fyrr en að verða 1. Það er bara einum of gott að kúra ;) Annar hamborgari var tekinn í þynnkunni og ís í eftirrétt sem í þetta skiptið ég hafði lyst á. Síðan var haldið upp á Aðalból þar sem bílinn hennar Jóhönnu beið eftir okkur. Síðan þeystumst við Suður yfir heiðar og hafði Löggan aðeins einu sinni afskipti að okkur. Sektina græt ég þó ekki því mér þykir alltaf vænt um að sjá Löggubíl á þjóðvegum landsins. Eina sem ég er ekki sátt við var að það var Löggupía sem stoppaði mig en ekki einkennisklæddur karlmaður :( Seint og síðarmeir vorum við komnar heim í koju og þar sofnaði ég áður en ég lagði höfuðið á koddann.

Myndirnar úr ferðinni eru svo hérna

Sindra, Davíð, Bjössa, Árna, Pétri og Júdasi (sem ég veit einmitt ekki hvað heitir) vil ég þakka fyrir að vera frábærir og yndislegir og Nökkva fyrir að vera eins og hann er :)